Skip to content

Remember — Separate Answers

Try the worksheet first. Open questions allow more than one supported response. The indicative points below are not an official marking scheme.

මුලින් වැඩපත්‍රය කරන්න. විවෘත ප්‍රශ්නවලට සාක්ෂි සහිත වෙනත් පිළිතුරු ද තිබිය හැකිය. මෙය නිල ලකුණු දීමේ පටිපාටියක් නොවේ.

Back to worksheetDownload answer PDF

  1. Christina Rossetti; a sonnet.

    ක්‍රිස්ටිනා රොසෙටිගේ සොනට් කවියකි.

  2. Fourteen.

    පේළි දහහතරකි.

  3. (a) Yet.

    නවවන පේළියේ Yet යන්න අදහස හැරවයි.

  4. The speaker wants to remain in the loved person's memory after death.

    මරණයෙන් පසු ආදරණීයයාගේ මතකයේ සිටීමට කථකයා කැමතිය.

  5. It makes the loss of physical closeness specific and familiar.

    ශාරීරික සමීපතාව අහිමිවීම හුරු ක්‍රියාවකින් පැහැදිලි කරයි.

  6. An eight-line octave followed by a six-line sestet, with a turn at line nine.

    මුල් පේළි අට හා අවසාන හය අතර නවවන පේළියේ හැරීමක් ඇත.

  7. The loved person's happiness becomes more important than unbroken remembrance.

    නිරන්තර සිහි කිරීමට වඩා ආදරණීයයාගේ සතුට ප්‍රධාන වේ.

  8. Repetition makes the initial desire urgent; the later permission to forget therefore becomes more striking.

    නැවත කීමෙන් මුල් ආශාව තීව්‍ර වන නිසා පසුකාලීන අමතක කිරීමට දෙන අවසරය ප්‍රබල වේ.

  9. The ending can show selfless love by releasing the other person from compulsory grief.

    අවසානය ආදරය අත්හැරීමක් වෙනුවට බලහත්කාර දුකින් අනෙකා නිදහස් කරන පරාර්ථකාමී ආදරයක් විය හැකිය.

  10. In Christina Rossetti's 'Remember', love develops from a wish to be remembered into concern for the survivor's happiness. The sonnet's octave presents separation through familiar actions that death will prevent, such as holding hands and discussing the future. These details make loss personal rather than abstract. Repeated requests to remember initially suggest that preserving the speaker's place in another person's mind is essential. However, the turn at line nine, introduced by 'Yet', changes the argument. The sestet allows the loved person to forget for a while without feeling guilty afterwards. This permission does not necessarily mean that love has ended. Instead, the final contrast between forgetting with a smile and remembering with sadness presents love as generous rather than possessive. The structure therefore lets readers experience a change of priorities. The speaker's desire for remembrance remains understandable, but it yields to the other person's wellbeing. Form and contrast work together to make this emotional movement convincing.

    මුලදී තමාව සිහි තබාගන්නා ලෙස ඉල්ලන කථකයා අවසානයේ අනෙකාගේ සතුටට මුල් තැන දෙයි. පේළි නවයේ හැරීමත් අවසාන සැසඳීමත් මෙම පරාර්ථකාමී ආදරය පැහැදිලි කරයි.

Two free worksheets + two separate answer guides

නොමිලේ සම්පූර්ණ වැඩපත්‍ර දෙකක් සහ වෙනම පිළිතුරු දෙකක් ඇත.

Read the lesson, try the questions, then check the separate guide. These are focused literature worksheets, not full examination papers.

Free worksheet 1 PDFFree separate answers 1 PDFFree worksheet 2 PDFFree separate answers 2 PDF

Worksheet 2 - separate answers and reasons

  1. (a). The poem imagines a future separation. A speaker is a created voice; do not automatically identify that voice with the poet.

    කවියේ කථකයා හා කවියා අනිවාර්යයෙන්ම එකම පුද්ගලයා නොවේ.

  2. octave; sestet. These terms name the two main structural parts of this sonnet.

    මුල් පේළි අට octave ය. අවසාන හය sestet ය.

  3. False. The speaker permits temporary forgetting and asks the survivor not to grieve when remembering afterwards.

    අමතක වූ පසු මතක් වූ විට දුක් නොවන ලෙස කථකයා කියයි.

  4. grieve. Example: The family felt deep grief. Grieve is a verb; grief is a noun. Accept another grammatical, meaningful sentence with grief.

    දුක් වීම දැක්වීමට grieve යොදයි. ශෝකය නම් කිරීමට grief යොදයි.

  5. A-2; B-1. Both ordinary actions make the imagined absence specific and personal.

    හුරු ක්‍රියා දෙකෙන් සමීප ජීවිතය අහිමිවීම පැහැදිලි වේ.

  6. Request for remembrance -> permission to forget -> preference for the survivor's happiness. This traces the argument, not three separate events in a story.

    ඉල්ලීමෙන් අවසරයටත් ඉන්පසු අනෙකාගේ සතුටටත් අදහස ගමන් කරයි.

  7. Model: 'Yet' introduces a qualification to the earlier requests. The speaker now allows forgetting instead of demanding constant remembrance. This change prepares for the generous preference for the survivor's happiness in the ending.

    Yet යන්නෙන් මුල් ඉල්ලීමට වෙනස් පැත්තක් එක් කරයි. මෙතැන් සිට අමතක වීම පිළිගනී.

  8. Although the poem imagines painful separation, its ending also offers comfort by valuing the survivor's happiness. Accept another balanced claim supported by the poem.

    මරණයේ දුක පමණක් නොව ජීවත් වන අයට සැනසීමක් ද අවසානයෙන් ලැබේ.

  9. Model: The final contrast presents love as unselfish. The speaker prefers the loved person to forget happily rather than remember sadly. By placing these alternatives together, the ending shows that memory should not become a painful duty. The other person's wellbeing matters more than constant remembrance.

    අදහසක් දක්වා කවියේ නිවැරදි සාක්ෂියක් හා එහි බලපෑම පැහැදිලි කරන්න.

  10. Model: Allowing forgetting can express continuing love rather than its disappearance. The speaker first wants remembrance, which shows the importance of the relationship. Later, the speaker accepts that the survivor may forget for a while. The final preference for a smile rather than sadness suggests care for the other person. Love becomes less possessive because it releases the survivor from a demand to suffer. Other supported interpretations are acceptable.

    අමතක වීමට දෙන අවසරය ආදරය නැතිවීමක් ලෙසම නොගන්න. අනෙකාගේ යහපත ගැන සැලකිල්ලක් ලෙසත් විග්‍රහ කළ හැකිය.